دسته بندی : روزنوشتها
صنایع کوچک (به انگلیسی: small-sized enterprises) در برابر صنایع بزرگ قرار میگیرد و نسبت به آن مزایای بسیاری دارد؛ ازجمله ارزش افزوده، نوآوری، اشتغالآفرینی و انعطافپذیری بیشتر. بنگاههای کوچک و متوسط که بهاختصار SME نامیده میشود، در منابع مختلف ترجمهشده به فارسی با عناوین زیر نیز دیده میشود:
- صنایع کوچک و متوسط
- کسب و کارهای کوچک و متوسط
- شرکتهای کوچک و متوسط
- سازمانهای کوچک و متوسط
- مؤسسات کوچک و متوسط
- واحدهای کوچک و متوسط
- واحدهای صنعتی کوچک و متوسط
- بنگاههای صنعتی کوچک و متوسط
و در برخی موارد نیز بهجای واژهٔ کوچک از واژهٔ خرد استفاده شده است.
تعریف صنایع کوچک و متوسط در کشورهای مختلف با یکدیگر تفاوت دارد و تابع شرایط اقتصادی و صنعتی حاکم است. برخی از معیارهایی که برای تعیین نوع صنایع (کوچک، متوسط و بزرگ) بهکار میروند عبارتند از: تعداد کارکنان، سرمایه، دارایی کل، حجم فروش و ظرفیت تولید. در این میان رایجترین معیار، تعداد کارکنان است که این نیز از کشوری به کشور دیگر متفاوت تعیین میشود.
در ایران نیز تعریف واحدی از بنگاههای کوچک و متوسط ارائه نشده است و از سازمانی به سازمان دیگر متفاوت است. در یک طبقهبندی بنگاههای صنعتی ایران برحسب اندازه بنگاه به چهار گروه ۴۹-۱۰ نفر کارکن، ۹۹-۵۰ نفر کارکن، ۱۴۹-۱۰۰ نفر کارکن و ۱۵۰ نفر کارکن و بیشتر تفکیک شدهاند که از این میان، سه گروه نخست در زمرهٔ بنگاههای کوچک و متوسط محسوب شدهاند.
نویسنده: وحید یوسفوند (دکتر آی تی) | شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ - 21:30